Monday, July 19, 2010

ကိုကိုေက်ာက္အသဲမွာ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔

ကိုၾကီးေက်ာက္ အခုေရာက္ေနတဲ့ ေနရာက ဖေလာ္ရီဒါျပည္နယ္ Stuart ဆိုတဲ့ျမိဳ့ေလး၊ တကယ့္ကို ခပ္ေသးေသးျမိဳ့ေလး၊ ရန္ကုန္နားက တိုက္ၾကီးတို႔ ဥကၠံတို႔၊ မႏၱေလးနားက စဉ့္ကိုင္တို႔ မတၱရာ တို႔လို ျမိဳ့ေလးမ်ိဳး၊ ျပီးခဲ့တဲ့လကေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္ တေရွာင္ေရွာင္နဲ႔ ေနမေကာင္းခ်င္ဘူး၊ ပထမ ေျခဖမိုးေလးေတြေယာင္လာတယ္၊ လူကလဲ ခပ္ရြတ္တြတ္တြတ္ ဆိုေတာ့ သိတ္အေရးစိုက္မေနဘူး၊ ေပေပေတေတနဲ႔ ဆက္ေနလိုက္တာ ဒီလထဲလဲေရာက္ေရာ ကိုယ္ေတြ လက္ေတြပါ ေယာင္လာတယ္၊ ဒီေတာ့မွ....ဟယ္.....မျဖစ္ေျခေတာ့ဘူး ဆိုျပီး၊ အနီးနားက ေကာင္တီေဆးခန္းကို သြားျပျဖစ္ေတာ့တယ္။


ေဆးခန္းလဲေရာက္ေရာ ေဆးခန္းကဆရာဝန္က အျပင္ပန္းစမ္းသပ္စစ္ေဆးျပီး ခ်က္ခ်င္း ေဆးရုံအေရးေပၚဌာနကို ပို႔လိုက္ေတာ့တာပဲ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ေရာက္ေနတာက မာတင္ေကာင္တီ(ျမိဳ့နယ္)ေဆးခန္းဆိုေတာ့ မာတင္အထိမ္းအမွတ္ေဆးရုံကို ပို႔လိုက္တာေပါ့ေလ၊ ေဆးရုံကလဲ ေရာက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ကိုၾကီးေက်ာက္ရဲ့ နာမည္၊ အသက္ စတဲ့အခ်က္အလက္ေတြေမးျပီးေတာ့ ခ်က္ခ်င္း အေရးေပၚလူနာခန္းပို႔လိုက္ေတာ့တာပဲ၊ ဟင္..ေဆးရုံကလဲ ေဆးရုံနဲ႔မတူလိုက္တာ...ေဆးနံ႔လဲမနံဘူး၊ အဲဒီေနာက္ကိုၾကီးေက်ာက္ရဲ့ လက္မွာ ကိုၾကီးေက်ာက္ရဲ့ နာမည္၊ေမြးေန႔သကၠရာဇ္၊ လူနာမွတ္ပုံတင္နံပါတ္၊ ဘားကုတ္ ေတြပါတဲ့ လက္ပါတ္တခု ပတ္ေပးလိုက္တယ္( ေရႊစင္ဦးလို လူနာေယာင္ေဆာင္ျပီး ေဆးခန္းကို တပတ္ရုိက္လို႔ မရေတာ့ဘူး)၊

လူနာခန္းလဲေရာက္ေရာ ကိုၾကီးေက်ာက္ကို ေဆးရုံအဝတ္ေတြလဲေပး၊ ေသြးေပါင္တိုင္း၊ေသြးေတြေဖါက္၊ ဆီးေတြယူ၊ ECG ရုိက္ ၊အစုံလဲလုပ္ျပီးေရာ သူနာျပဳဆရာမက ကိုၾကီးေက်ာက္ကို ခနနားျပီး TVၾကည့္ေနတဲ့၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ရဲ့လူနာကုတင္ကို ေက်ာမွီထိုင္လို႔ရေအာင္ ေခါက္ေပးျပီး တေပေလာက္ရွိတဲ့ TVအျပား ေလး ကိုၾကီးေက်ာက္မ်က္နွာေရွ႕ထိုးေပးထားခဲ့တယ္၊ ကိုၾကီးေက်ာက္လဲပ်င္းပ်င္းနဲ႔ TV ထိုင္ၾကည့္ေနလိုက္တာ... ဘာမွန္းမသိတဲ့ လူတစုက ဘယ္ေနရာမွန္းမသိတဲ့က်ြန္းေပၚမွာ ဘာလုပ္ဖို႔မွန္းမသိပဲ ေလွ်ာက္သြားေနခ်ိန္မွာ မင္းသမီးရဲ့ေနာက္က ဘာေကာင္ၾကီးမွန္းမသိတာၾကီးက လွ်ာတစ္လစ္နဲ႔ေရာက္လာပါေလေရာလား..၊ ကိုၾကီးေက်ာက္လဲစိတ္ပူပင္စြာနဲ႔ မင္းသမီး...ေနာက္မွာ..ေနာက္မွာ...ဆိုျပီး ကုတင္ေဘးတန္းကို လက္နဲ႔ဆုတ္လဲ ဆုတ္လိုက္ေရာ......


ဝုန္းကနဲ...ကုတင္က ပက္လက္လန္သြားပါေရာလား၊ အမေလး...လန္႔သြားတာ လိပ္ျပာလြင့္သြားသလား ေအာက္ေမ့ရတယ္၊ ကုတင္ေဘးက ခလုတ္ကို ႏွိပ္မိတာကိုး၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ျဖင့္ ဗမာျပည္မွာေဆးရုံေတြ တက္ခဲ့ပါ့ဗ်ာ၊ ဘယ္ေဆးရုံမွ ဒီလိုအလန္႔တၾကားကုတင္မွာ မအိပ္ခဲ့ရေပါင္၊ သစ္သားကုတင္ေလးေပၚ ၾကမ္းပိုးေတြစီေနတဲ့ ၊ဘာအကြက္ေတြ ေပေနမွန္းမသိတဲ့၊ ညစ္ထပ္ထပ္ေဆးရုံေမြ႔ယာေလးနဲ႔ စိတ္ေအးလက္ေအး အိပ္ခဲ့ရတာ၊ ဒီလို အလန္႔တၾကားေတြမရွိေပါင္၊ ခ်က္ခ်င္းပဲသူနာျပဳေလးက ေျပးလာသဗ်၊ ဒီအခ်ိန္မွာ ကိုၾကီးေက်ာက္ကိုသြင္းထားခဲ့တဲ့ ေဆးကအစြမ္းျပလာျပီ၊
၅မိနစ္တခါေလာက္ ဆီးသြားခ်င္လာတာ၊ အိမ္သာက အခန္းထဲမွာ၊ ၄,၅,၆လွမ္းေလာက္ သြားရင္ေရာက္ျပီ္၊ ဒါေပမဲ့ သူနာျပဳအကူမေလးက ကုတင္ေပၚက အဆင္းမခံဘူးဗ်၊ ဆီးအိုးနဲ႔သြားခိုင္းတယ္ ၊ အမယ္...သူကိုယ္တိုင္ခြက္နဲ႔ စြပ္မေပးယံုတမယ္ပဲ၊ ဂရုစိုက္ပုံမ်ားက၊


ကိုၾကီးေက်ာက္ေတာ့ မႏၱေလးေဆးရုံၾကီး တက္ခဲ့ရတုန္းက အိမ္သာကို သတိရမိပါ့ဗ်ာ၊ မႏၱေလးမွာကိုၾကီးေက်ာက္တက္ခဲ့ရတဲ့ ward က ေဆာက္ထားတာသိတ္မၾကာေသးဘူး၊ ၂၉ လမ္းဖက္ကိုမ်က္ႏွာျပဳထားတာ ၄ ထပ္လားရွိထင္ပါရဲ့၊ ကိုၾကီးေက်ာက္အိမ္သာသြားေတာ့ အေပါက္ဝလဲေရာက္ေရာ....အလို...အိမ္သာခန္းထဲမွာ ေရေတြျပည့္လွ်ံေနလိုက္တာ ဧရာဝတီျမစ္ထဲ ဝါဆိုဝါေခါင္ ေရေဖာင္ေဖာင္ဆိုသလိုပါပဲ၊ အဟင္း...ဒါေပမဲ့ မပူပါနဲ႔ေလ...၊ ျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္နဲ႔ အုတ္ခဲေလးေတြ စီခ်ထားတယ္၊ ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ အုတ္ခဲေလးေပၚ ဆင္ထီးယဉ္သာေလး ေလွ်ာက္ျပီး ပထမတခန္းလဲဖြင့္လိုက္ေရာ.....အမေလး......ျခေတာင္ပို႔ၾကီးလိုပါပဲဗ်ာ၊ ဒါနဲ႔ ကဗ်ာကယာပိတ္ျပီး ေနာက္တခန္းလဲဖြင့္လိုက္ေတာ့...ဟင္း...ဒါလဲအတူတူပဲ...အမယ္ ...သူက တုတ္ေခ်ာင္းေလးေတြ စိုက္ေနတာေတာင္ပိုေသး၊ ေနာက္ထပ္ ထပ္မၾကိဳးစားေတာ့ပဲ ကိုၾကီးေက်ာက္ ေအာင္ျမင္စြာျပန္လွည့္လာခဲ့ရသဗ်၊


ကိုၾကီးေက်ာက္ကုတင္ကို ခနေနေတာ့ အခန္းတခုထဲ တြန္းေခၚသြားေရာ၊ အဲဒီအခန္းထဲမွာ ကိုၾကီးေက်ာက္ဗိုက္ကိုလွန္ေလ်ာ ေဆးေၾကာျပီး ဝိုင္ယာၾကိဳးေတြတပ္၊ စမ္းသပ္ၾက၊ အဲဒီေနာက္ေတာ့ နံေဘးကေန အပ္နဲ႔ ကိုၾကီးေက်ာက္ ဗိုက္ထဲကေရေတြေဖာက္ထုတ္လိုက္တာ 500 mlပုလင္းနဲ႔ ၃ ပုလင္းေလာက္ရတယ္၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ဗိုက္ထဲကေရေတြ မက်န္ေအာင္ သူနာျပဳအကူေလးေတြက ဗိုက္တခုလုံးေလွ်ာက္ညွစ္ၾကေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္မွာ အလန္႔တၾကားေအာ္လိုက္ရတာ၊ သူတို႔ညွစ္တဲ့ေနရာက ဆီးအိမ္ေနရာဆိုေတာ့ ေသးထြက္က်ေတာ့မယ္ေလ..
အဲဒီေနာက္ေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္ကို အခန္းတခုထဲ ေခၚသြားတယ္၊ အဲဒီအခန္းထဲမွာ ပုံထဲကလို အဝိုင္းၾကီးရွိသဗ်၊ ကိုၾကီးေက်ာက္က အဲဒါၾကီးကို ဓါတ္ပုံေတြ ဓါတ္ရွင္ေတြထဲမွာေတာ့ ျမင္ဖူးပါရဲ့ ဘာၾကီးမွန္းေတာ့ မသိဘူး၊ အမေလး...အဲဒါၾကီးထည့္ျပီး ေမႊပစ္လိုက္မွာလား..ရင္တဖိုဖိုနဲ႔ေပါ့၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ရဲ့ဗိုက္ကို ေသခ်ာထုပ္ပတ္ျပီးေတာ့ ဗိုက္ကို အဝိုင္းၾကီးလွည့္ၾကည့္တာ တခါၾကည့္ တမိနစ္နဲ႔ ၃ခါေလာက္ၾကည့္ျပီးေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္ကို လူနာခန္းပို႔လိုက္တယ္၊


လူနာခန္းထဲေရာက္ေတာ့ သူနာျပဳေလးေတြက ေတာ္ရွာပါေပတယ္၊ လုပ္တာကိုင္တာကလဲ စနစ္က်၊ သူတို႔လာခ်ိန္မွာ ေဆးတြန္းလွည္းေပၚမွာ ေမာ္နီတာေလးနဲ႔ scan ဖတ္တာေလးလဲပါတယ္၊ ကိုၾကီးေက်ာက္လက္မွာပတ္ထားတဲ့ ဘားကုတ္ေလး scan ဖတ္လိုက္တာနဲ႔ ကိုၾကီးေက်ာက္ကို တိုက္ရမဲ့ေဆး၊ အေျခအေနေတြ ေမာ္နီတာမွာတန္းေပၚလာတာပဲ၊ ေဆးကိုလဲသူတို႕ကိုယ္တိုင္ ေသခ်ာတိုက္တယ္၊ မေသာက္ပဲေနမွာစိုးလို႔၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ဗမာျပည္မွာ ေဆးရုံတက္တုန္းကေတာ့ ေဆးရုံက ေရးေပးတဲ့ ေဆးစာထဲမွာ ဆိုင္တာေတြေရာ မဆိုင္တာေတြေရာ ဝယ္လိုက္ရတာ ေဆးရုံကလဲ ဆင္းေရာၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္နဲ႔ တထုပ္ေဆးေတြပိုေနတာ၊


ေနာက္ေန႔က် ဆရာဝန္က ကိုၾကီးေက်ာက္ရဲ့ ေရာဂါအေျခအေနကို လာေျပာတယ္၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ဟာ ဟိုး...တခ်ိန္က အသဲေယာင္အသားဝါျဖစ္ခဲ့တာေၾကာင့္ ကိုၾကီးေက်ာက္အသဲမွာ အမာရြတ္ေတြ ဒဏ္ရာေတြရွိသတဲ့..၊ ဪ........ကိုၾကီးေက်ာက္အသဲမွာ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ဆိုပါလား........၊ အင္း....ကိုၾကီးေက်ာက္မွာ ဗမာျပည္ေနတုန္းက field ထဲမွာျဖစ္သလို ေနခဲ့ရစားခဲ့ရေတာ့ ငွက္ဖ်ားတို႔ အသားဝါတို႔ဆိုတာ ထမင္းစားေရေသာက္လိုပါပဲ၊ ေဆးကုသေရးကလဲ အာနိသင္ည့ံဖ်င္းလွတဲ့ တရုပ္ေဆးေတြနဲ႔ ျဖစ္သလိုကုခဲ့ရတာကိုး၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ ဗမာျပည္အစိုးရရဲ့ ျပည္သူလူထုအေပၚ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈညံ့ဖ်င္းလိုက္ပုံ မ်ားကေတာ့ ေစာင့္ေရွာက္မႈေကာင္းလွတဲ့ နိုင္ငံေတြမွာေနမွပဲ သိေတာ့တာပဲ၊


သတင္းစာေတြမွာေတာ့ ေရးပါရဲ့ ကုတင္ဘယ္ႏွစ္ရာဆန္႔ ေဆးရုံၾကီးေပါ့ေလ..၊ ကုတင္ေတြဆန္႔ေအာင္ အတင္းထိုးထဲ့ရလို႔နဲ႔ တူပါရဲ့ ေဆးပစၥည္းေတြ၊ ကုသမႈပိုင္းဆိုင္ရာပစၥည္းေတြ ဆန္႔ပုံမရေတာ့ ေဆးရုံေတြမွာ ဘာဆိုဘာမွမရွိပါဘူး၊ ကိုၾကီးေက်ာက္အခု ေရာက္ေနတဲ့ျမိဳ့ေလးဆိုရင္ ေသးေသးေလးေပမဲ့ နယူးေယာက္လို ခ်ီကာဂိုလို ျမိဳ့ၾကီးေတြမွာလို တန္းတူေဆးကုသခံလို႔ရတယ္၊ ဗမာျပည္မွာေတာ့ ရန္ကုန္၊မႏၱေလးလို ျမိဳ့ၾကီးေတြကို အေရးၾကီး ၾကီးသလို ေျပးရတာကလား၊ မသြားနိုင္လို႕ေသၾကရတာေတြလဲ ကိုၾကီးေက်ာက္ေတြ႔ဖူးတာေပါ့၊


ကိုၾကီးေက်ာက္ေဆးရုံမွာေဆးကုသ စားရိတ္က ေဒၚလာတေသာင္းနီးပါး က်ပါေရာလား၊ ကိုၾကီးေက်ာက္က shellဓါတ္ဆီဆိုင္က အလုပ္ထြက္လိုက္ျပီဆိုေတာ့ ေဆးကုသမႈအာမခံကလဲ သက္တန္းလြန္သြားျပီ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ရဲ့ ဘဏ္ေငြစာရင္းမွာလဲ ဘယ္မွာ ေဒၚလာတေသာင္းရွိပါ့မလဲ..၊ဒါေပမဲ့ မပူပါနဲ႔.. ကိုၾကီးေက်ာက္အတြက္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုအစိုးရက medicaidဆိုျပီး အခမဲ့ေဆးကုသခြင့္ေပးထားတယ္၊ ေငြေၾကးလွဴဒါန္းၾကတဲ့ အလွဴရွင္အဖြဲ႕အစည္းေတြလဲရွိေတာ့ ဘယ္လိုလူနာလာလာ ေဆးရုံေတြက အဆင္သင့္ကုေပးၾကတာေပါ့၊ ဗမာျပည္မွာတုန္းကေတာ့ လူနာရွင္က ပိုက္ဆံလိုက္ရွာေနလို႔ လူနာကို ေဆးရုံမွာ ေပးမတင္ေသးပဲ ထားေတာ့ေဆးရုံသမန္တလင္းမွာ လူနာချမာ ဆန္႕ငင္ဆန္႔ငင္ အသက္ငင္ေနတာလဲ ေတြ႔ခဲ့ဖူးပါ့ဗ်ာ၊

ကိုင္း....ကိုၾကီးေက်ာက္ ေဆးရုံကဆင္းျပီမို႕ က်န္းမာပကတိ ေကာင္းစြာရွိပါျပီဗ်ာ၊ နားနားေနေန ေအးေအးေဆးေဆး စာေတြဆက္ေရးပါဦးမယ္၊ ကိုယ့္က်န္းမာေရးအတြက္ ၉၆ပါးေရာဂါကို လ်က္ဆားလ်က္ျပီး ကိုယ့္ဖာသာေစာင့္ေရွာက္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားမ်ား က်န္းမာၾကပါေစ၊ ဘေလာ့ဂါညီငယ္ႏွမငယ္မ်ား က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

ကိုသက္တန္႔၊ မအယ္၊ မယ္ကိ တို႔ေရ ကိုၾကီးေက်ာက္ အခု Spirolactone 50 mg ကို တေန႔ ၂ၾကိမ္၊ Furosemide 40 mg တၾကိမ္ ၊တလေသာက္ရမယ္၊ ျပီးရင္ medical check up ျပန္လုပ္ရမွာေပါ့၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ ကို အစားအေသာက္အေနထိုင္ အၾကံေပးၾကပါဦး၊

Tuesday, July 13, 2010

ေမ့အေပၚဝယ္ အသြင္မတူလို႔လား


ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ ဗမာစကားမွာ အသြင္မတူအိမ္သူမျဖစ္တဲ့.... ဆိုရုိးစကားရွိၾကတာ၊ ဟုတ္လဲဟုတ္ပါရဲ့ ကိုၾကီးေက်ာက္ေတြ႔ဖူးတဲ့ အိမ္ေထာင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အသြင္တူတာေလးေတာ့ အနဲနဲ႔အမ်ားရွိၾကတာခ်ည့္ပါပဲ၊


ကိုၾကီးေက်ာက္ရဲ့ အေမမွာ အရင္းအခ်ာေမာင္ႏွမရယ္လို႔မရွိေပမဲ့ တဝမ္းကြဲေတြကေတာ့ အမ်ားၾကီးပါပဲ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ရဲ့ အေမ့ညီမဝမ္းကြဲတေယာက္က ေဒၚခင္ၾကည္တဲ့၊ သူ႔အိမ္ေထာင္ဖက္က ဦးတင္ေအးတဲ့၊ ဦးတင္ေအးဆိုတာ မင္းသားေရႊဘ ေခတ္ေကာင္းစဉ္က သမတလူၾကမ္းအဖြဲ႔ကေပါ့၊ ခ်ီးဘူး၊စံတင္၊ညိဳေအးၾကီး၊ေဌးဝင္း၊တင္ေအးၾကီး ဆိုတာသမတလူၾကမ္းအဖြဲ႕ေတြေပါ့၊( အဲဒီတုန္းက သမတရုပ္ရွင္လို႔ စာလုံးေပါင္းပါတယ္၊ သမၼတ လို႔မေပါင္းဘူး)၊ ဦးတင္ေအးက မဂိုကုလားစပ္၊ အရပ္ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း၊ ရုပ္လဲမဆိုးဘူး၊ ဒါေပမဲ့ စကားေျပာသရုပ္ေဆာင္မရေတာ့ လူၾကမ္းဘဝနဲ႔ အရုိးထုတ္ရတာပဲ၊ ဦးတင္ေအး လူၾကမ္းမျဖစ္ခင္က စက္ခ်ဳပ္သတဲ့၊ Coat ေတြ Suit ေတြခ်ဳပ္တာ၊ အင္မတန္လက္ရာေကာင္းတာေပါ့၊ ဒါေပမဲ့ သူက ရုပ္ရွင္ကိုအင္မတန္ ဝါသနာပါေတာ့ စက္မခ်ဳပ္ပဲ ျမင္းျခံက ဂုဏ္ရုံမွာ ရုပ္ရွင္ရုံေပါက္မွာ လက္မွတ္ေစာင့္သြားလုပ္ေနသတဲ့၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ အေဒၚကလဲ ရုပ္ရွင္ဝါသနာခပ္ပါပါဆိုေတာ့ ညားၾကေလသတည္းေပါ့၊ အဲဒီက စလို႔ မင္းသားေက်ာ္ေဆြတို႔ ေရႊဘတို႔နဲ႔ ဆက္သြယ္မိျပီး ရုပ္ရွင္ထဲမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးေနၾကတာ အသက္ၾကီးမွ အညာျပန္လာၾကေတာ့တာပဲ၊ သူတို႔ခ်င္းက ဘာသာလဲမတူ၊ အသြင္မတူတာခပ္မ်ားမ်ားေပမဲ့ ဝါသနာတူၾကတာနဲ႔ ေသတပန္သက္ဆုံးေပါင္းသြား ၾကတာပဲ၊


ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ကေတာ့ အသြင္တူတာေတြ မတူတာေတြ ထည့္မစဉ္းစားပါဘူး၊ ငယ္ငယ္ကေတာ့ လွတာျမင္ရင္ၾကိဳက္ပလိုက္တာပဲ၊ အတူတူတြဲတာၾကာလာေတာ့မွ အသြင္မတူတာေတြက ေပါေလာၾကီးေပၚလာတာကိုး၊


၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ကေတာ့ ေယာက်ၤားနဲ႔မိန္းမ အသြင္မတူတာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ျခားနားခ်က္ကိုေတာ့ ထည့္ဂရုမစိုက္ပါဘူး၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔က အျပင္သြားမယ္ဆိုရင္ ၅ စကၠန္႔ေလာက္အခ်ိန္ယူေပမဲ့ သူတို႔ကိုၾက ၂ နာရီေလာက္ေစာင့္ရတာမ်ိဳး ၊အစားအေသာက္ဆိုရင္လဲ မိန္းမသဘာဝ ခ်ဉ္ခ်ဉ္စပ္စပ္ လက္သုပ္ေတြ၊ မုံ႔ဟင္းခါးဆိုတာမ်ိဳးေတြ သူတို႔ကၾကိဳက္ေပမဲ့ ကိုၾကီးေက်ာက္က လုံးဝမၾကိဳက္...သို႔ေသာ္ကိစၥမရွိ၊ အဲ...ေျခေလးေခ်ာင္းမစားဘူးတို႔၊ ငါးဆိုရင္အေၾကးပါမွတို႔ ဂဂ်ီဂေဂ်ာင္ေတြနဲ႔ ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္ဆိုင္မွာစားရမလဲဆိုတာ ကိုၾကီးေက်ာက္ ေခါင္းစားရျပီ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ကေတာ့ ၄ေခ်ာင္းမကဘူး ရွစ္ေခ်ာင္းလဲစားတာပဲ( ေရဘဝဲကိုေျပာတာ)၊ ေျခမပါတဲ့ ေျမြတို႔ တီေကာင္တို႔( တနသၤာရီကမ္းရုိးတန္း beach ေတြမွာရွိတဲ့ သဲပလုတ္ဟာ တီေကာင္တမ်ိဳးပါ ၊စားလို႔ေကာင္းတယ္) လဲစားတာပဲ၊


အစားအေသာက္အသြင္မတူတာကလဲ ကိုၾကီးေက်ာက္အတြက္ ျပႆနာမဟုတ္ပါဘူး၊ ကိုၾကီးေက်ာက္အသက္ ၃၀ နားနီးလာေတာ့ ကိုယ့္အိမ္ေထာင္ေလးနဲ႔ ကိုယ္ ေနခ်င္စိတ္ျဖစ္လာျပီး မိန္းမလိုခ်င္စိတ္ေတြက တဖြားဖြားျဖစ္လာေတာ့တာေပါ့၊ ကိုင္း... ဒီလိုဆိုရင္ဘယ္သူကို ယူမလဲစဉ္းစားစမ္း...စဉ္းစားစမ္း.. ဆိုေတာ့၊ ဆယ္ေက်ာ္သက္က ခ်စ္လက္ေဟာင္းကိုပဲ ျပန္ျပီးသတိရေတာ့တာေပါ့၊ သူနဲ႔ကိုယ္နဲ႔က ရည္းစားသက္ က ဆယ္မိုးဆယ္ေႏြ၊ ဒါေပမဲ့ သူ႔အေဖက သေဘာမတူေတာ့ ေမွ်ာ္ေလေလေဝး ျဖစ္ေနတာေပါ့၊


ဒါနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ အိမ္မွာ ခ်ိန္းျပီးေတြ႔ၾကေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္က သူ႔ကို ယူၾကရေအာင္လို႔ ေျပာေတာ့ ခါးခါးသီးသီး ျငင္းသဗ်၊ အေဖနဲ႔ မျဖစ္ပါဘူးတဲ့.. ဒါက ကိုယ္လဲသိသားပဲ၊ သူကလဲ သူ႔အေဖကို ဘယ္လိုမွလြန္ဆန္ဝံ့ပုံမရပါဘူး၊ ကိုယ္ကေတာ့ ငိုျပတာေပါ့၊ ေမာင့္အေပၚဝယ္...ဂုဏ္ရည္မတူလို႔လား...ဘာလားညာလားေပါ့ေလ၊ ဟင္း..တကယ္ေတာ့ဘာမွ မဆိုင္ဘူး၊ အဲ..သူတို႔ကခ်မ္းေတာ့ ခ်မ္းသာတယ္ ၊သူတို႔စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ ျပည္သူပိုင္သိမ္းခံရျပီးကထဲက သူအေဖက ေသသာေသေရာ ဘာစီးပြားေရးမွမလုပ္ေတာ့ပဲ ႏွစ္ေပါင္း ၃,၄ ဆယ္ ထိုင္ျပီးစားေနတာ၊ ေနာက္တသက္ေတာင္စားမကုန္ဘူးတဲ့၊


ဒါနဲ႔ ကိုၾကီးေက်ာက္မိန္းမ ယူဖို႔ကိစၥဟာ ေသာင္မတင္ေရမက်နဲ႔ ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ စင္ကာပူထြက္လာေတာ့ ခနနားသြားေတာ့တာပဲ၊ စင္ကာပူမွာၾက ကိုၾကီးေက်ာက္က ေရႊက်င္ရတာဝါသနာမပါဘူး၊ ဖားပဲထြက္ရုိက္တယ္၊ စင္ကာပူေနတဲ့ ညီငယ္မ်ားကေတာ့ ေရႊက်င္တာ ဖားရိုက္တာကို နားလည္ၾကေပမဲ့ တျခားမွာေနတဲ့ ညီငယ္ေတြကိုေတာ့ နဲနဲေတာ့ ေျပာျပရမွာေပါ့ေလ၊ ေရႊက်င္တာကေတာ့ ကိုယ့္ေရႊဗမာခ်င္း အတည္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အေပ်ာ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ တြဲၾကတာကိုး၊ ဖားရုိက္တာကေတာ့ ဖိလစ္ပီနိုမေတြကို ဖန္ထားတာလို႔ပဲ ေျပာပရေစေတာ့၊ သူတို႔နဲ႔ကိုယ္နဲ႔ ဓေလ့စရုိက္ဘာသာ ဘာမွမတူေတာ့ ၾကာရွည္လက္တြဲဖို႔ကေတာ့ မလြယ္လွပါဘူး၊


အေသးစိတ္ကြဲျပားခ်က္ကေလးေတြ အသြင္မတူတာေလးေတြက အေတာ္မ်ားလွတာမို႔ ကိုၾကီးေက်ာက္ေသခ်ာေရးမျပေတာ့ပါဘူး၊ ဖားမေတြရဲ့ ဩဝါဒအတိုင္းပဲ လိုက္နာက်င့္သုံးေပးရတာေပါ့ေလ၊ သူတို႔ကေတာ့ရွင္းပါတယ္ ေယာကၤ်ားနဲ႔ မိန္းမဟာ အျပန္အလွန္လိုအပ္တဲ့ အဟာရေတြျဖစ္တာေၾကာင့္ ကိုယ္စားခ်င္ရင္စားမွာပဲတဲ့.......ဟုတ္ကဲ့ ..ကိုၾကီးေက်ာက္ကလဲ သူတို႔စားခ်င္ရင္ သြားျပီးအစားခံေပးပါတယ္..၊ ဝတၱရားမပ်က္ေစရပါဘူး၊


ဒီလိုနဲ႔ ကိုၾကီးေက်ာက္ ဗမာျပည္ကို ျပန္ေတာ့ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ အေျပာင္းအလဲေတြက အေတာ္မ်ားေနတာ ေတြ႔ရသဗ်၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ အဆင္ေျပေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက စေမာေလးေတြ ကီပင္းေလးေတြ ကိုယ္စီနဲ႔ဗ်၊ ကိုၾကီးေက်ာက္မွာသာ ျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္ မိန္းမတေယာက္ေတာင္မရေသးတာ၊ ဒီမိန္းမမရရင္ သတ္ေသပါ့မယ္ တကဲကဲ ေကာင္ကလဲ စေမာေလးနဲ႔ဗ်၊ ဒါနဲ႔ ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ သူ႔မိန္းမကို ဟဲ့....မိလုံး...နင္ ရာထူးတိုးေနဆိုပါလား ဆိုေတာ့ မိလုံးက ဟဲ့ ေကာင္ရဲ့ မယားငယ္ဆိုတာ နာမည္တင္ငယ္တာမဟုတ္ဖူး အသက္ကလဲငယ္သဟဲ့..ငါ့အသက္က ျပန္ငယ္လို႔မွမရတာ ..ဒင္းကို ငါ့မွာ ၾကိဳးရွည္ရွည္နဲ႔လွန္ထားျပီး ခ်ည္တိုင္ျပန္လာေအာင္ပဲ ထားေနရတယ္တဲ့၊ ကဲ....သူတို႔ခ်င္း အေပးအယူမွ်ေနေတာ့လဲ ျပီးတာပါပဲေလ၊


ကိုၾကီးေက်ာက္ျပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာ မေတာ္ရေသးတဲ့ ေယာကၹတဝမ္းကြဲၹေတြက သတင္းေပးၾကသဗ်၊ ငယ္ခ်စ္ၾကီးရဲ့ အေဖေသျပီမို႔ ငယ္ခ်စ္ၾကီးကို ယူဖို႔အခ်ိန္ေကာင္းပါပဲတဲ့၊ သူနဲ႔ကိုယ္နဲ႔က အဲဒီအခ်ိန္မွာ...ရည္းစားသက္က အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ျပီ၊ လူခ်င္းမေတြ႔ရတာကလဲ ၁၀ႏွစ္ ေလာက္ရွိျပီ၊ ဒါနဲ႔ ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ သူ႔အေဖမရွိေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ သူ႔အိမ္ကို ဝင္လို႔ထြက္လို႔ ရျပီဆိုတာ သိျပီေလ၊ အရင္ကေတာ့ သူတို႕အိမ္က တံခါးကအျမဲပိတ္ထားတာကိုး၊ ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ အခ်ိန္ဆြဲမေနေတာ့ ပါဘူး၊ သူ႔အိမ္ကိုသြားေတာ့ သူကဧည့္ခန္းထဲကို ဆင္းလာတယ္၊ ကိုၾကီးေက်ာက္နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ထိုင္ခုံမွာဝင္ထိုင္လိုက္ေတာ့


အလို.......ကိုၾကီးေက်ာက္ လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္၂၀ ေလာက္က စြဲလမ္းခဲ့...တပ္မက္ခဲ့ ...အရူးအမူးျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ သူ႔ရဲ့ အသြင္....အလွေတြဟာ ၆၀%ေလာက္ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားပါေပါ့လား....၊လည္ပင္းမွာလဲ အရစ္ရစ္ေတြနဲ႔ ဗိုက္ေခါက္ကလဲပူလာ၊ အသက္၄၀ နားနီးလာတဲ့ မိန္းမၾကီးတေယာက္ရဲ့အလွဟာ ဘယ္မွာ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေလးလို ငြားငြားစြင့္ လွနိုင္ပါေတာ့မလဲေလ....၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ေမွ်ာ္လင့္လာခဲ့ တာနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ၾကီးကြာျခားေနတာမို႔ ကိုၾကီးေက်ာက္ျဖင့္ ဘာေတာင္ဆက္ေျပာရမွန္းမသိနိုင္ပါပဲ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္လို ႏႈတ္ဆက္စကားပဲ ေျပာျပီးျပန္လာခဲ့ေတာ့တယ္၊ လက္ထပ္ခ်င္တဲ့အေၾကာင္းေတာ့ မေျပာခဲ့ေတာ့ပါဘူး၊


ဪ.......ေယာက်ၤား...ေယာကၤ်ား...၊အသက္ၾကီးေလ ျမက္နုၾကိဳက္ေလ ေယာက်ၤားသဘာဝပါပဲ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ကို အမ်ိဳးသမီးသူငယ္ခ်င္းေတြက အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္မဟုတ္ဖူး ဘာဘူး ညာဘူး နဲ႔ ဆဲၾကေပမဲ့ ကိုၾကီးေက်ာက္ကေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္လာတဲ့ အသြင္နဲ႔ ေမက အသြင္မတူေတာ့တာမို႔ ခ်စ္ေရးၾကိဳက္ေရး အိမ္ေထာင္ေရးကို မေျပာေတာ့ပဲ....အိမ္ေရွာင္ေျပးခဲ့ရေၾကာင္းပါခင္ဗ်ာ....။ ။


ႏွမျဖစ္သူ မယ္သက္ ေရးခိုင္းထားတဲ့ tag post ပါ ။ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ ၾကာၾကာသိတ္မထိုင္နိုင္ေသးလို႔ တေန႔တေန႔ နဲနဲခ်င္းရိုက္လာတာ ခုမွပဲျပီးေတာ့တယ္၊ အားလုံးက်န္းမာရႊင္လန္းၾကပါေစ။

(ပုံကို google မွယူပါသည္)

Wednesday, July 7, 2010

ဘိုထီးဘိုမ ဝိညာဉ္တို႔ ကခုန္ျခင္း


ဗမာျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို အဂၤလိပ္ေတြက သူတို႔ရဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ အစားထိုးတဲ့အခါမွာ ရန္ကုန္ျမိဳ့မွာ ဘုရင္ခံထားျပီး ဗမာျပည္မကို အုပ္ခ်ဳပ္၊ ေတာင္တန္းေဒသေတြမွာေတာ့ သက္ဆိုင္ရာ ေစာ္ဘြားေတြ၊ ဒူဝါးေတြနဲ႔ အဆင့္ဆင့္အုပ္ခ်ဳပ္သတဲ့။ အေရးပိုင္လို႔ေခၚတဲ့ ခရုိင္ဝန္က ခရိုင္ျမိဳ့ၾကီးေတြမွာ ရုံးစိုက္ျပီး သူ႕လက္ေအာက္မွာ နယ္ပိုင္ဝန္ေထာက္က ျမိဳ့နယ္ေတြကို အုပ္ခ်ဳပ္ရတာေပါ့၊ နယ္ပိုင္ရုံးကလဲ ျမိဳ့နယ္တိုင္းမရွိပါဘူး၊ ရမည္းသင္းအေရးပိုင္ရဲ့ လက္ေအာက္မွာ ပ်ဉ္းမနားနယ္ပိုင္က ပ်ဉ္းမနားနဲ႔လယ္ေဝး ကို အုပ္ခ်ဳပ္ရတာပါ။



အေရးပိုင္ရုံးစိုက္တဲ့ျမိဳ့ၾကီးေတြမွာ ေကာင္းေပ့လွေပ့ဆိုတဲ့ ေနရာေတြ။ရပ္ကြက္ေတြမွာ ရုံးေတြထားတတ္တာမ်ိဳး၊ မႏၱေလးမွာဆိုရင္ နယူးစီပီလိုင္း၊ ျပည္မွာ မင္းၾကီးေတာင္၊ အင္းစိန္မွာ ဘိုကုန္း၊ ပခုကၠဴမွာ ဗုဒၶကုန္း၊ ျမင္းျခံမွာ ေျပာင္းျပာ၊ အဲလိုေနရာေတြမွာ ရုံးေတြ အေရးပိုင္အိမ္ေတြရွိသတဲ့၊ မူလကေတာ့ အေရးပိုင္လို ရာထူးၾကီးမ်ိဳးကို ဗမာလူမ်ိဳးေတြထဲက မရွိပါဘူး၊ အဂၤလိပ္ေတြပဲ ရာထူးၾကီးေတြ ယူထားၾကတာေပါ့၊ ေနာက္ေတာ့ ဗမာလူမ်ိဳးေတြက အဲလိုရာထူးေတြရလာၾကတယ္၊



ပထမဆုံး ဗမာေတြထဲက အေရးပိုင္က ဦးေဖ တဲ့၊ ဦးေဖ ရဲ့သမီးက ေရႊရုိးဦးဘကေလးနဲ႔ အေၾကာင္းပါသတဲ့၊ ဦးဘကေလး ဆိုတာက ခုထက္ထိေအာင္ေခတ္စားဆဲ ဦးေရႊရုိးအက စျပီးကခဲ့တဲ့သူေပါ့၊ကာတြန္းလဲ အေရးေကာင္း၊ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္လဲလုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့သူေပါ့၊ အေရးပိုင္ဦးေဖနဲ႔ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ ဖိုးေအ ဦးဘဦးနဲ႔က အင္မတန္ရင္းႏွီးတဲ့ မိတ္ေဆြေတြတဲ့၊ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ခ်င္းက သက္တူ ရြယ္တူ ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္းေတာ့ မဟုတ္ၾကဘူးတဲ့၊



ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ ဖိုးေအ ဦးဘဦး ရဲ့ အေဖက ဦးဘိုးရီတဲ့၊ ဦးဘိုးရီက ျမင္းျခံဌာနာအုပ္တဲ့၊ အဂၤလိပ္စာ ၄ တန္းေအာင္ေတာ့ မႏၱေလးဆပ္ေက်ာင္း( ရဲသိပၸံ) မွာ ပုလိပ္သင္တန္းတက္ျပီး ျမင္းျခံမွာ ဌာနာအုပ္လုပ္ေနသတဲ့၊ သူ႔သားေမာင္ဘဦးကို ေလာကဓါတ္ပညာေတြ တတ္ေစခ်င္ေတာ့ ရန္ကုန္က မက္သဒစ္ေက်ာင္း( အခု ဒဂုံ အထက ၁) မွာ ေက်ာင္းထားသတဲ့၊ ေမာင္ဘဦးကလဲ ေတာက္မဲ့မီးခဲ တရဲရဲဆိုသလိုပါပဲ၊ ရန္ကုန္ေကာလိပ္ေက်ာင္းသား ကိုေဖ တို႔နဲ႔ ေပါင္းမိျပီး ဖဲဝိုင္းေနာက္ထ လုပ္ေနသတဲ့၊ ကိုေဖတို႔က ေမာင္ဘဦးကို ကေလးဆိုေတာ့ လက္စြပ္ေပါင္ခိုင္း၊ ပုဆိုးေပါင္ခိုင္း လက္တိုလက္ေတာင္း ခိုင္းမွာေပါ့ေလ၊



သားျဖစ္သူ ေမာင္ဘဦး ပညာေတြအပတ္တကုတ္ ၾကိဳးပမ္းေနတာကို ဦးဘိုးရီက သိေတာ့ သားလူပ်ိဳေပါက္ကို ကာလကတၱားပို႔ျပီး စာသင္ခိုင္းဖို႔ၾကံသတဲ့၊ အဂၤလိပ္ေခတ္ကေတာ့ ဗမာေတြက ဒါဂ်ီလင္တို႔ ကာလကတၱားတို႔ကို ပညာသြားသင္ေလ့ရွိတာကိုး၊ ခုေခတ္ စင္ကာပူတို႔ ၾသစေတလ် တို႔ သြားသင္ၾကသလိုမ်ိဳးေပါ့ေလ၊ ပညာလိုလားတဲ့ ေမာင္ဘဦးချမာ ကာလကတၱား သြားရမယ္လဲဆိုေရာ မသြားခ်င္တာနဲ႔ တခါထဲ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ဖြားေအၾကီးကို ခိုးျပီးေျပးလိုက္တာ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔အေမ အပ်ဳိၾကီးဖားဖားျဖစ္ေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ ဖိုးေအက အသက္ ၃၀ ေက်ာ္ကာပဲရွိေသးသတဲ့၊



ဒါနဲ႔ အေရးပိုင္ဦးေဖလဲ ျမင္းျခံအေရးပိုင္အေနနဲ႔ေျပာင္းလာေတာ့ ျမင္းျခံကမိတ္ေဆြထဲမွာ ကိုဘဦးနဲ႔ပဲ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးရွိရွာေလေတာ့ ကိုဘဦးနဲ႔ ပုလင္းတူဗူးဆို႔ ေပါင္းမိၾကသတဲ့၊ ဦးေဖက သူ႔မိသားစုကို ရန္ကုန္မွာပဲထားခဲ့တာမို႔ အေရးပိုင္အိမ္ၾကီးမွာ တေယာက္ထည္းပဲေနသတဲ့၊ အဂၤလိပ္ေခတ္အေရးပိုင္ဆိုေတာ့ ထမင္းခ်က္၊ စားပြဲထိုး၊ မာလီ အစုံအလင္ရွိေပမဲ့ အလုပ္ခ်ိန္မဟုတ္ရင္ ဒီလူေတြက ေနာက္ေဖးတန္းလ်ားမွာပဲ ရွိတာကိုး၊ ေခၚမွ အေရးပိုင္ဆီကို ဘုရားထူးျပီးလာၾကသတဲ့၊ ျမင္းျခံကအေရးပိုင္အိမ္ၾကီးကလဲ အဲဒီေခတ္ကေတာ့ ျမိဳ့စြန္မွာ၊ ဝန္းၾကီးျခံၾကီးနဲ႔၊ အခန္းေတြကလဲအမ်ားၾကီး၊ အေပၚထပ္ေအာက္ထပ္ အတက္အဆင္းလုပ္တဲ့ ေလွခါးကလဲ ၃ စင္းရွိတယ္၊ ေရွးေခတ္အဂၤလိပ္ပုံစံအိမ္ၾကီး၊ ဆင္ဝင္ၾကီးကလဲ ပါေသး၊ ခုေတာ့ ဒီအိမ္ၾကီးကို ရုံးလုပ္ထားထင္ပါရဲ့၊



တညမွာေတာ့ ဦးေဖနဲ႔ ဦးဘဦးတို႔ ႏွစ္ေယာက္ ဆင္ဝင္ေပၚက လသာေဆာင္မွာ အရက္ေသာက္ေနၾကသတဲ့၊ ဘိြဳင္ကုလားကလဲ အနားမွာရွိသတဲ့၊ ဧည့္ခန္းက အေပၚထပ္မွာတခန္း၊ ေအာက္ထပ္မွာတခန္းရွိသတဲ့၊ အေပၚထပ္ကဧည့္ခန္းက ဆင္ဝင္ေပၚကလသာေဆာင္နဲ႔ တဆက္ထဲေပါ့၊ သူတို႔ ေသာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေလွခါးကေန မ်က္ႏွာျဖဴဘိုထီးဘိုမ ၃ တြဲတက္လာၾကသတဲ့၊ ဦးေဖကလဲ မင္းတို႔ဘယ္ကေကာင္ေတြလဲ ငါ့အိမ္က အခုထြက္သြားစမ္းလို႔ ေအာ္ေျပာေပမဲ့ သူတို႔ကို မေျပာသလိုပဲ အေပၚထပ္က ဧည့္ခန္းမွာ က လိုက္ၾကတာ ဖိနပ္သံေတြကို ဆူညံေနတာပဲတဲ့၊ ဘိြဳင္ကုလားကေတာ့ သခင္...သရဲ..သရဲ လို႔ေျပာျပီး ေၾကာက္လို႔ တုန္ေနသတဲ့၊ ဘိုထီးဘိုမေတြကလဲ အိမ္ေပၚမွာ သူတို႔ပါတီေပးေနသလိုကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးၾကီးကို ကခုန္ေနၾကသတဲ့၊ ဦးေဖက စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးနဲ႔ ဂက္ေဒါက္..ဂက္ေဒါက္နဲ႔ ထျပီးႏွင္ေတာ့မွ ေပ်ာက္သြားၾကတယ္..၊ အဲဒီတရက္ မွတ္မွတ္ရရလာ ကၾကျပီး ေနာက္ရက္ေတြေတာ့ လာကတာမေတြ႔ေတာ့ဘူးတဲ့၊ ဒီအျဖစ္အပ်က္က ႏွစ္ေပါင္း ၉၀ ေလာက္ရွိျပီမို႔ ခုခ်ိန္မွာ အေရးပိုင္အိမ္ တျဖစ္လဲစာရင္းရုံးေပၚမွာ ဘိုထီးဘိုမေတြ လာကၾကေသးလားေတာ့ မသိေတာ့ပါဘူး၊ ကခ်င္ရင္ေတာင္ လူသူေလးပါးကင္းရွင္းတဲ့ ေနျပည္ေတာ္ကဂူထဲမွာ စိတ္ေအးလက္ေအး ကေနၾကမယ္ထင္ပါရဲ့....။



အခုတေလာက်န္းမာေရးကခ်ဴခ်ာေနတာမို႔ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႔မွာေတာင္ ၾကာၾကာမထိုင္နိုင္ပါဘူး၊ သူမ်ားေတြကို စားျပီးျပီလား ေနေကာင္းလားေမးနိုင္ဖို႔ေနေနသာသာ ကိုယ့္ဘေလာ့ကိုေတာင္ ဖြင့္မၾကည့္နိုင္ဘူး၊ ေနမေကာင္းေတာ့ ဟာသဉာဏ္လဲ မရႊင္တာမို႔ ရီစရာေတာင္မေျပာျဖစ္ဘူး၊ တုတ္ေကြးလိုျဖစ္ေနေတာ့ ဝက္တုတ္ေကြးလားလို႔ ျမီးေညွာင့္ရုိးမွာ ဝက္ျမီးမ်ားေပါက္ေနျပီလားဆိုျပီး စမ္းစမ္းၾကည့္ရေသး၊ အဖ်ားေပ်ာက္ေတာ့ ေခ်ာင္းကတဟြတ္ဟြတ္ဆိုး၊ အတြင္းကလီစာေတြက ဘာေတြခ်ိဳ႔ယြင္းေနျပီလဲမသိပါဘူး၊ ေျခဖမိုးေတြေယာင္ေနတာမို႔ ကြန္ပ်ဴတာစားပြဲမွာလဲ ၾကာၾကာမထိုင္နိုင္၊ အင္း...ဇာတိရွိခဲ့ေတာ့ ဇရာ၊ဗ်ာဓိ၊ မရဏာ ဆိုတာက ဆက္တိုက္ျဖစ္လာတာမ်ိဳးဆိုေတာ့ ဒီနွစ္ကုန္ေတာင္ခံပါ့မလားမသိဘူး၊ တကိုယ္လုံးေဆးစစ္ျပီးရင္ေတာ့ သိရမွာေပါ့ေလ၊ ဒါေၾကာင့္ ကိုၾကီးေက်ာက္ မလာလည္နိုင္ေသးရင္လဲ နားလည္ေပးၾကပါ၊ စာလဲၾကိဳးၾကားၾကိဳးၾကား ေရးပါ့မယ္၊ tag ထားတဲ့ ႏွမျဖစ္သူ မယ္သက္(သက္ေဝ) ကိုလဲ ၾကိဳးစားေရးေပးပါ့မယ္၊ ..ညီငယ္ႏွမငယ္မ်ား က်န္းမာရႊင္လန္းၾကပါေစ.....

Tuesday, June 22, 2010

ငရုပ္ဆုံတေစၦ ႏွင့္ ေဝဒဆရာေက်ာက္


ကိုၾကီးေက်ာက္တို႕ ေက်ာင္းသားဘဝက ဆရာေက်ာက္..ဆရာေက်ာက္နဲ႔ မႏၱေလး၃၇ လမ္းက အမ်ိဳးသမီးေဆာင္ေတြ မွာတယ္ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားခဲ့တာေပါ့ဗ်ာ၊ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားဆို ကိုၾကီးေက်ာက္က မိန္းကေလး ၉၉% စိတ္ဝင္စားတဲ့ ေဝဒဆရာျဖစ္ေပသကိုးဗ်၊ တတ္လြန္းကြ်မ္းလြန္းလွခ်ည့္ရဲ့လို႔ မဟုတ္ေပမဲ့ တတ္သည့္ပညာမေနသာဆိုသလို အစြမ္းေတြျပေလေတာ့ အားကိုးၾကရွာမွာေပါ့ေလ၊ သူတို႕ေတြက ဆရာေက်ာက္ကို ျမင္တာနဲ႔အတင္း လက္ထိုးေပးၾကေလေတာ့ ဆရာေက်ာက္မွာ လက္ကိုင္ေနရရွာတာေပါ့၊ ဆရာေက်ာက္ကို လက္ဖဝါးျပရင္ လ်က္ဆားမရမွန္းသိေပမဲ့ ေဗဒင္တဲ့ေဟ့..ဆိုရင္၊လ်က္ဆားထက္စိတ္ဝင္ စားတတ္တာက ဣဌိယတို႕ရဲ့သဘာဝပဲကိုးခင္ဗ်..၊


တကယ္ေတာ့ ဆရာေက်ာက္က လကၡဏာပညာကို လုံးဝ နီးပါးေလာက္ မတတ္ေလသူပါ၊ အဲ...ဒါေပမဲ့ ေဗဒင္လက္ရုိး မဟာဘုတ္ကေတာ့ ဆရာနဲ႔ သမားနဲ႔ အေသအခ်ာ သင္ခဲ့ဖူးေလေတာ့ ေခသူေတာ့မဟုတိေပဘူးေပါ့ဗ်ာ၊ ဒါေပမဲ့ မိန္းကေလးမ်ားကလဲ ေဗဒင္ပညာကို နားလည္ရင္ လကၡဏာပညာကိုလဲ အလိုလို တတ္မယ္လို႕မ်ားထင္ေနသလား မသိပါဘူး၊ဆရာေက်ာက္ေတြ႔ရင္ သူတို႔မွာ လက္တျပင္ျပင္နဲ႔ (ပါးရိုက္ခ်င္လို႔မဟုတ္ပါဘူး.. ဆရာ့ကိုအားကိုးလြန္းလို႔ပါ)၊


ဆရာကလဲ ခက္တည္တည္ပဲ..သူတို႔လက္ကေလးကို အနုလုံပဋိလုံ သုံးသပ္ျပီးသကာလ ...အင္း.........ထီးရိုးကေတာ့ ရွည္တယ္..၊ ေမာင္ရင္ေလာင္းေတြ ေဆာင္းတဲ့ထီးရုိးပဲ..၊ ခ်မ္းသာတဲ့ အလွဴ႕အမ ျဖစ္မွာပဲတို႔ ဘာတို႔ညာတို႔ နဲ႕ျဖီးလိုက္ရင္ သေဘာေတြက်လို႔၊ ဆရာေက်ာက္ရဲ့ ေဗဒင္ပညာ ကိုလဲ သူတို႕ရဲ့ အတင္းေလးေတြ..အဲ..အဲ..သတင္းေလးေတြနဲ႔ ေရာစပ္ျပီး ( တေယာက္အျပင္သြားရင္ က်န္တဲ့သူေတြက ဆရာေက်ာက္ကို မရွိတဲ့တေယာက္ရဲ့ သတင္းေလးေတြ မွ်ေဝေပးၾကတာကိုး..) ေဟာခ်က္ေတြထုတ္လိုက္ရင္ ဒက္ထိကြက္တိေတြခ်ည့္ ျဖစ္ေနေတာ့တာပဲ၊


ကိုင္း......ေဝဒဆရာေက်ာက္ရယ္လို႔ ဒီလိုနာမည္တလုံး ရမဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းကို ျပန္ေျပာင္းၾကည့္ၾကစို႔လား...၊ ဆရာေက်ာက္တို႔ေက်ာင္းသားဘဝက မဆလအစိုးရကလဲ ဆူဆူရွိရင္ ေက်ာင္းပိတ္ဖို႔ပဲ စိတ္ကူးေနတာကိုး၊ အေဆာင္မွာ အခန္းေစ့ေရေႏြးအိုးတည္လို႔ ဆူရင္ေတာင္ ကေယာင္ကတန္းနဲ႔ ေက်ာင္းပိတ္မယ္ဆိုတဲ့ေခတ္ဆိုေတာ့ ဆရာေက်ာက္တို႔မွာေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြ တယ္ေပါတာကိုး၊ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ဟိုေယာင္ေယာင္ ဒီေယာင္ေယာင္နဲ႔ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိျဖစ္ေနေတာ့ဆရာေက်ာက္လဲ အရပ္ထဲက ေဗဒင္ဆရာဆရာျမင့္ဆီက ေဗဒင္စာအုပ္ေတြငွားဖတ္၊ မသိတာ နားမလည္တာသြားေမးရင္း ၃ လအတြင္းအေျခခံေဗဒင္လက္ရိုးကို အေတာ္တီးမိေခါက္မိသြားေတာ့တာပါပဲ၊


ဆရာျမင့္ကလဲ ပညာလိုလိုလားလားသင္ေပးရွာပါတယ္၊ ကိုယ္တိုင္ ေဗဒင္ပညာေတာ္ရွာေပမဲ့ ဆရာျမင့္ရဲ့အားနဲခ်က္က အရက္ကေလးၾကိဳက္တတ္တာရယ္၊ဖဲရိုက္ရတာ ဝါသနာပါတာရယ္ စကားကိုသာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ မေျပာတတ္တာရယ္ေၾကာင့္ သူ႔ချမာ နာမည္ေက်ာ္ေဗဒင္ဆရာ မျဖစ္ရွာေပဘူးေပါ့၊ သူ႕မိန္းမက ေဒၚတင္စုတဲ့၊ သူကလဲေယာက်ၤားကို စကားေျပာရင္နဲနဲေတာ့ အျပစ္ေျပာလိုက္ရမွ၊ အျပစ္မတင္လိုက္ရရင္ အိပ္မေပ်ာ္စားမဝင္၊ တခါကလဲ ဆရာျမင့္က ဒူးရင္းသီးတလုံး ေဗဒင္ေဟာရင္းရလာတယ္၊ ေဒၚတင္စုက ဆရာျမင့္ယူလာတဲ့ ဒူးရင္းသီးကို ၾကည့္ျပီး..ဟင္း..ေတာ့ ဒူးရင္းသီးကလဲ ၾကည့္ရတာအေပါက္ကို မတည့္ဘူး တဲ့..၊ မေကာင္းဘူးေျပာတာေပါ့ေလ၊ ဆရာျမင့္ကလဲ ေဒါသျဖစ္ျဖစ္နဲ႔ ျပန္ေျပာလိုက္တာက ေအာ...မင္းက မိန္းမလူစြမ္းေကာင္းမို႔ ဒူးရင္းသီးနဲ႔ အေပါက္နဲ႔ တည့္ခ်င္ရတာေပ့ါေလတဲ့၊ ..ဆရာေက်ာက္ကေတာ့ မ်က္ေစ့ထဲမွာ ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ တန္းျမင္သြားတာမို႔ အသာၾကိတ္ရီျပီး ျပန္လာခဲ့ရတယ္၊


ဆရာျမင့္က သားသမီး ၃ေယာက္ရွိေတာ့ အၾကီးဆုံးသားက ပုဏၰား တဲ့ ဆရာေက်ာက္သူငယ္ခ်င္း၊ ဒုတိယသားက ေမာင္ေအး တဲ့၊ ဘယ္သူမွ ဆရာျမင့္ရဲ့ပညာကို အေမြမရလိုက္ၾကပါဘူး၊ ေမာင္ေအး က ဂီတာေလး တေဒါင္ေဒါင္ေခါက္ေနတတ္လို႔ ဆရာေက်ာက္တို႔က တကၠသိုလ္ေအးေမာင္နဲ႔ မမွားရေလေအာင္ မူၾကိဳေမာင္ေအး လို႔နာမည္ေပးထားရတယ္၊ မူၾကိဳေမာင္ေအးလဲ ဂီတာေလးတီးရင္းေခါက္ရင္းနဲ႔ အရပ္ထဲက ဇတ္တဖြဲ႔ေနာက္လိုက္သြားလိုက္တာ ဇတ္ထဲကယိမ္းသမတေယာက္နဲ႔ ညားပါေရာလား၊ ဇတ္ကတီးဝိုင္းဆရာ ဆိုေတာ့ဇတ္ကရာေနရာတိုင္းက ဧည့္ခံတဲ့ အရက္ဝိုင္းေလးမွာ ေသာက္ရင္းေသာက္ရင္းနဲ႔ ၾကာေတာ့လဲက်န္းမာေရးထိခိုက္လာတယ္၊ မိန္းမျဖစ္သူယိမ္းသမကလဲ ကေလးတဖက္ မက်န္းမာတဲ့လင္ကတဖက္နဲ႔ ေဆးလိပ္ကလဲ လိပ္ရေသးတာမို႔ သူ႔ချမာ လင္ကုန္ရႈံးရွာတယ္ေျပာရမွာေပါ့ေလ၊



မူၾကိဳေမာင္ေအးလဲ တေျဖးေျဖးနဲ႔ လုံးပါးပါး လာလိုက္တာ ေမာင္ေအးေသေတာ့ သူ႕သားအငယ္ေကာင္ေလးက ၃ႏွစ္သားေလာက္ပဲ ရွိေသးတယ္၊ ေမာင္ေအးမိန္းမ ေဌးရီကလဲ လင္ေသတာ လြမ္းဆြတ္မေနနိုင္အားပါဘူး၊ ရက္ကိုမလည္ေသးဘူး ၃ႏွစ္သားကေလး ကို အရပ္ကိုအပ္ျပီး ေဆးလိပ္ေျပးလိပ္ရေတာ့တာပဲ၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆရာေက်ာက္ကလဲ ဗမာျပည္ခနေရာက္ေနခ်ိန္ဆိုေတာ့ ျမင္ေနေတြ႔ေနရတာေပါ့၊ တရက္မွာေတာ့ အရပ္ထဲက မဖြားေသာင္းတို႔ မေငြညြန္႔တို႔က မနက္ ၉ နာရီေလာက္မွာ ဆရာေက်ာက္ကို လာေခၚတယ္၊ ဆရာေက်ာက္ခနေလာက္ လိုက္ၾကည့္ေပးပါေပါ့ေလ၊ ဘာျဖစ္တာလဲဆိုျပီးေမးေတာ့ ေဌးရီတို႔ အိမ္မွာေဌးရီလဲမရွိပဲနဲ႔ အိုးသံခြက္သံ ခ်က္သံျပဳတ္သံေတြၾကားေနရတယ္၊အဲတာ သူခိုးဝင္သလားမသိဘူး လိုက္ၾကည့္ေပးပါလို႔ လာေျပာၾကတယ္၊


ဒါနဲ႔ ဆရာေက်ာက္လိုက္သြားေတာ့ ေမာင္ေအးတို႔ေဌးရီတို႔ အိမ္ထဲက ငရုပ္သီးေထာင္းေနသံေတြ တခြပ္ခြပ္နဲ႔၊ အိုးသံခြက္သံေတြကလဲ ဂလုံဂလြမ္ၾကားေနရတယ္၊ အိမ္ေရွ႔မွာလဲ ေဌးရီသားငယ္ေလးက ေဆာ့လို႔၊ ဒါနဲ႕ ဟိတ္ေကာင္ ..အိမ္ထဲမွာ ဘယ္သူရွိလဲဆိုေတာ့... အေဖထမင္းခ်က္ေနတယ္ဗ်တဲ့..၊ ဒါနဲ႔ အိမ္ထဲဝင္ၾကည့္ေတာ့ ဘယ္သူမွလဲမရွိဘူး၊ ငရုပ္ဆုံေလးကလဲ ေမွာက္လို႔၊ အိုးေတြခြက္ေတြကလဲ စင္ေပၚမွာအစီအရီတင္လို႔၊ မဖြားေသာင္းတို႔မေငြညြန္႔တို႔ကေတာ့ ေၾကာက္လြန္းလို႔ အိမ္အျပင္ေျပးထြက္ကုန္ၾကျပီ၊ ဒါနဲ႕ ဆရာေက်ာက္တို႔ အျပင္ျပန္ထြက္လာျပီး လမ္းေပၚျပန္ေရာက္ေတာ့ တခါ ငရုပ္သီးေထာင္းသံ ျပန္ၾကားရျပန္ေရာဗ်၊ ဘယ္သူမွ ထပ္ဝင္ၾကည့္မေနေတာ့ပါဘူး၊ ဘယ့္ႏွယ္ဗ်ာေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ တေစၦငရုပ္သီးေထာင္းတာ ဒီတခါပဲ ၾကားဖူးပါတယ္၊ ေမာင္ေအးလဲ မိန္းမကေဆးလိပ္သြားလိပ္ေနေတာ့ သားျဖစ္သူ မစားရမွာပူရွာတယ္နဲ႔တူပါရဲ့၊ တေစၦဘဝနဲ႔ လာျပီးခ်က္ျပဳတ္ေပးေနရွာတယ္၊ ရက္လည္ျပီးတဲ့ေနာက္ေတာ့ ငရုပ္သီးေထာင္းသံမၾကားရေတာ့ပါဘူး။


ေဘာလုံးပြဲၾကည့္လိုက္၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ အာေဘာင္အာရင္းသန္သန္ ေျပာလိုက္ၾကနဲ႔၊ ဘေလာ့ဖက္ကို လွည့္မၾကည့္နိုင္တာၾကာျပီ၊ ဒီpostကို ေရးထားျပီးတဝက္တပ်က္နဲ႔ ပစ္ထားတာၾကာပါျပီ အေဖေန႔အေၾကာင္းေတြ ေရးတာျမင္မွ သားျဖစ္သူမစားရမွာစိုးလို႔ တေစၦဘဝနဲ႔ ထမင္းလာခ်က္တဲ့ အေဖအေၾကာင္း အျမန္အဆုံးသတ္ေရးျပီးတင္လိုက္ပါတယ္။

Friday, June 11, 2010

တေစၦမ်ားႏွင့္ေလွ်ာက္လည္ျခင္း


အညာေက်းလက္ဆိုတာက ေအာက္ေျပေအာက္ရြာလို ေရမိုးကအဆင္ေျပတဲ့အရပ္မဟုတ္ေလေတာ့ စိုက္ပ်ိဳးလုပ္ကိုင္စားရတာ မလြယ္လွပါဘူး၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔နယ္မွာေတာ့ ဧရာဝတီျမစ္နဲ႔ခ်င္းတြင္းျမစ္ဆုံက ေျမနုက်ြန္းထဲရြာေတြနဲ႔ ကုန္းေခါင္ေခါင္ ေက်းေတာရြာေတြရယ္လို႔ ရွိရာမွာ က်ြန္းထဲရြာေတြကေတာ့ စိုစိုေျပေျပ စိမ္းစိမ္းလန္းလန္းရွိပါတယ္။ ကိုၾကီးေက်ာက္ကိုရင္ဘဝက သူငယ္ခ်င္းေတြရွိရာ ရြာေပါင္းစုံကို ေရာက္တတ္ေတာ့ သိရျမင္ရတာေပါ့ေလ၊
ကိုၾကီးေက်ာက္ရဲ့ ကိုရင္သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရွိတယ္၊ သူ႔ရဲ့လူနာမည္က ကိုေျပစိန္တဲ့၊ သူကကြ်န္းထဲသား၊ သူ႔ရြာက ဇရပ္နီတဲ့၊ ဧရာဝတီျမစ္နဲ႔ ခ်င္းတြင္းျမစ္အၾကားကရြာ၊ ေရစၾကိဳျမိဳ့နယ္ထဲမွာပါတယ္၊ ေရစၾကိဳျမိဳ့နဲ႔ေတာ့ ခ်င္းတြင္းျမစ္ျခားေနတယ္၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ကေတာ့ ေရစၾကိဳတဖက္ကမ္းက ဆင္ေျခရာတို႔ ဇရပ္နီတို႔ မင္းလွတို႔ရြာေတြကိုမၾကာခန အလည္ေရာက္တတ္တယ္၊ ကိုေျပစိန္ကိုရင္ဘဝနဲ႔ ရန္ကုန္က စာသင္တိုက္တတိုက္ကို ေရႊ႕သြားကထဲက ကိုၾကီးေက်ာက္နဲ႔ ကြဲသြားတာ၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၅ ႏွစ္ေလာက္က ျပန္ဆုံေတာ့ သူကသူ႔ရြာမွာ အိမ္ေထာင္ျပန္က်ေနျပီ၊
ဒီလိုနဲ႔ကိုၾကီးေက်ာက္ ဇရပ္နီရြာကို တခါေရာက္ေတာ့ သူ႔အိမ္ဝင္တာေပါ့၊ သူ႔အိမ္မွာ ကေလးေတြပဲရွိတယ္၊ ကိုေျပစိန္အသဲအသန္ဖ်ားေနလို႕ ေရစၾကိဳေဆးရံုတင္ထားတဲ့ အေၾကာင္းေျပာၾကတယ္၊ ဒါနဲ႔ ေရစၾကိဳဖက္ကိုကူးျပီး လူနာသြားၾကည့္ၾကမယ္ဆိုျပီး ေရစၾကိဳေဆးရုံကို သြားၾကတာေပါ့ေလ၊ ေဆးရုံေရာက္ေတာ့ ကိုေျပစိန္က ယဲ့ယဲ့ပဲရွိတယ္၊ ဒါေပမဲ့စကားလဲေျပာနိုင္သလို သတိလဲေကာင္းပါတယ္၊ သူကကိုၾကီးေက်ာက္ရယ္ အတူပါလာတဲ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းဦးဇင္းတပါးရယ္ကို စကားေတြေျပာရင္း သူေဆးရုံေရာက္ကထဲက ညတိုင္းၾကံဳရတာကို ေျပာျပတယ္၊
ည...လူေျခတိတ္ေလာက္ျပီဆိုရင္ လူတစုက သူ႔ကုတင္ေျခရင္းေရာက္လာျပီးရင္ သူ႔ကိုလိုက္ခဲ့ဖို႔လာလာေခၚသတဲ့၊ အဲဒီ လူအုပ္စုမွာ ေယာကၤ်ား ၂ေယာက္ မိန္းမတေယာက္ ကေလး ၃ေယာက္ေလာက္ပါသတဲ့၊ သူကအျမဲ မလိုက္ခ်င္ဘူးပဲ ျငင္းလႊတ္လိုက္သတဲ့၊ သူနဲ႔ အဲဒီလူစုနဲ႔စကားေျပာၾကတာကို သူ႔ကိုေစာင့္အိပ္တဲ့ သူ႔ညီေရာ ေဘးကုတင္ကလူေတြေရာ မနိုးၾက၊ မၾကားၾကဘူးတဲ့၊ သူက မနက္ၾကျပန္ေျပာေတာ့လဲ အိပ္မက္ေနမွာပါလို႔ေျပာၾကသတဲ့၊ အိပ္မက္ဆိုရင္လဲ ညတိုင္း ဒါခ်ည့္ေတာ့ မမက္ေလာက္ပါဘူးေပါ့၊ ကိုၾကီးေက်ာက္နဲ႔ ဦးဇင္းလဲ သူ႔ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ အားနဲေနတာကလြဲရင္ ဖ်ားေသြးမရွိသေလာက္ျဖစ္ေနျပီ။ အဖ်ားျပင္းလို႔ ကေယာင္ကတန္းေျပာတာေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ေပဖူးေပါ့၊ ဒါနဲ႔ဦးဇင္းက အင္းတကြက္ခ်ေရးတဲ့ျပီး ကိုေျပစိန္ကို ေပးလို႔ ဒီည လာေခၚရင္လိုက္သြားဗ်ာ ဘာၾကံဳရမလဲ သိရတာေပါ့၊ မေၾကာက္နဲ႔လို႔မွာထားခဲ့ျပီး၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔လဲ ရြာဖက္ကိုျပန္ကူးလာၾကတာေပါ့၊
ေနာက္တေန႔ ေရစၾကိဳေဆးရုံကို ဦးဇင္းနဲ႔ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ သြားေတာ့ ကိုေျပစိန္႔ညီက ေဆးရံုေပါက္ဝကေနဆီးျပီးေျပာတယ္၊ ဦးဇင္းလူ ညက လုပ္လိုက္ပုံမ်ားကေတာ့ တပည့္ေတာ္တို႔ အကုန္လုံးေဒါင္းေတာက္ေနတာပဲ၊ ညကတခ်က္ထိုးေလာက္က သူေပ်ာက္သြားတာ တပည့္ေတာ္တို႔ကအေပါ့အပါးသြားတယ္ထင္လို႕ လိုက္ရွာတာလဲမေတြ႔ဘူး၊ ေဆးရုံပတ္ပတ္လည္လိုက္ရွာတာလဲမေတြ႕ဘူး၊ ဘယ္မွရွာမေတြ႔လို႔ ျပန္လာေတာ့ သူကကုတင္ေပၚေရာက္ေနျပီ၊ ဘယ္သြားေနလဲလို႔ေမးေတာ့ေလွ်ာက္လည္ေနတာတဲ့၊
ဦးဇင္းနဲ႔ကိုၾကီးေက်ာက္ ေဆးရံုထဲေရာက္ေတာ့ ကိုေျပစိန္ကကုတင္ေပၚမွာထိုင္လို႔၊ ကိုေျပစိန္က ညက သူ႕လိုက္သြားတဲ့အေၾကာင္းေျပာပါတယ္၊
ညက ထုံးစံအတိုင္းလာေခၚေတာ့ ဒီတခါေတာ့သူမျငင္းပဲလိုက္သြားသတဲ့၊ သူ႔ကိုေဆးရံုကေနေခၚသြားလိုက္တာ တေနရာမွာေတာ့ ေျမနီလမ္းေလးေတြ႔သတဲ့၊ လမ္းတေလွ်ာက္မွာလဲ လူေတြအမ်ားၾကီးတဲ့၊ သူတို႔မ်က္ႏွာက သာမန္လူမ်က္ႏွာနဲ႔မတူသလို လမ္းေလွ်ာက္ေနၾကတာလဲ တမ်ိဳးၾကီးပဲတဲ့ ၊ သစ္ပင္ေတြ သစ္ကိုင္းေတြမွာလဲ လူေတြျပည့္ေနတာပဲတဲ့၊ သစ္ပင္ေတြေပၚမွာတိုးတိုးေခြ႔ေခြ႔ေနေနၾကသတဲ့၊ သူကေတာ့ဟိုေငးဒီေငးနဲ႔ ေလွ်ာက္ေနလို႔ အတူပါတဲ့သူေတြက လာလာျမန္ျမန္လာလို႔ ေျပာၾကေသးသတဲ့၊ တေနရာေရာက္ေတာ့ ေရာက္ျပီလို႔ေျပာေတာ့ အဲဒီမွာရွိတဲ့ လူတေယာက္က မင္းတို႔သူ႕ကိုမေခၚေသးပါနဲ႔အုန္း ဆိုတာဘာလို႔သြားသြားေခၚေနတာတုန္းဆိုျပီး သူ႔ကိုေခၚလာတဲ့သူေတြကို ေငါက္သတဲ့၊ ဒါနဲ႔သူ႕ကိုေခၚလာတဲ့သူထဲက တေယာက္က လာလာဆိုျပီးဆြဲေခၚလာလိုက္တာ ေဆးရံု ကသူ႔ကုတင္နားေတာင္ေရာက္လာလာေရာတဲ့၊ သူလဲေမာေမာနဲ႔ အိပ္ေပ်ာ္သြားလိုက္တာ ခုနမွနိုးတာတဲ့၊
သူေျပာေနတာနားေထာင္ရင္း ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ သူ႕ေျခေထာက္နဲ႔ သူ႕ဖိနပ္ကို အမွတ္တမဲ့ၾကည့္မိေတာ့ ဟုတ္ပါရဲ့ ေျမနီဖံုေတြအလိမ္းလိမ္း ကပ္လို႔၊
ဒါဆို သူ..ညကလမ္းေလွ်ာက္ခဲ့တာေပါ့ အဲလိုေျမနီမ်ိဳးကလဲ ေရစၾကိဳေဆးရံုအနီးတဝိုက္မွာ မရွိတာမို႕ ည က သူဘယ္ကိုေရာက္ခဲ့တယ္ဆိုတာေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ ခန္႔မွန္းလို႔ မရနိုင္ခဲ့ပါဘူး၊ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကိုေျပစိန္တေယာက္ တေစၦေတြနဲ႔ ျပီးခဲ့တဲ့ညက ေလွ်ာက္လည္ခဲ့တာပါပဲ၊အဲဒီေနာက္ေတာ့ ထူထူေထာင္ေထာင္ျဖစ္ျပီး က်န္းမာလာေပမဲ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္ကေတာ့ ကိုေျပစိန္ရုတ္တရက္ အျပင္းဖ်ားျပီး ဆုံးသြားခဲ့ပါတယ္၊ အင္း..အဲဒီၾကမွ အခ်ိန္က်လို႔ ထင္ပါရဲ့....။ (ပုံကို bing.comမွယူပါသည္)

Sunday, June 6, 2010

ေတာင္ျပဳံးကက္ဘိနက္ေရာက္ကိုကိုေက်ာက္


ေတာင္ျပံဳးဆိုတာကေတာ့ အမ်ားသိၾကတဲ့အတိုင္း ေရႊဖ်ဉ္းညီေနာင္တို႔ ေပ်ာ္စံရာေဒသပါပဲ၊ ဝါေခါင္လေရာက္ျပီဆိုမွျဖင့္ ေတာင္ျပဳံးပြဲၾကီးမွာ ႏြဲေပ်ာ္ၾကဖို႕ ပတ္သက္ရာပတ္သက္ေၾကာင္းေတြ လႈပ္လႈပ္ရြရြ ျဖစ္လာၾကျပီေပါ့ဗ်ာ၊ ဟိုတေန႔က မိတ္ေဆြၾကီးကိုေမာင္ေမာင္ရဲ့ ဘေလာ့မွာ သူ႕ေယာကၡမေတြ၊ခယ္မေတြ နတ္ယုံၾကည္ၾကလြန္းတာေလး ဖတ္ရေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ ေတာင္ျပံဳးကက္ဘိနက္နဲ႔ ပတ္သက္ခဲ့ရတာေလး သြားသတိရမိသဗ်၊


ကက္ဘိနက္ဆိုေတာ့ ဝန္ၾကီးအဖြဲ႔ေပါ့ဗ်ာ၊ အမယ္..ေတာင္ျပဳံးကလဲ သူ႔ကိုယ္ပိုင္ဝန္ၾကီးအဖြဲ႔နဲ႔ ဆိုေတာ့ ဘဘၾကီးတို႔နဲ႔ စင္ျပိဳင္အစိုးရေပါ့ဗ်ာ၊ သူ႔အစိုးရကပိုေတာင္ ေစာေသး၊ လန္ဒန္က ပါလီမန္ထက္ေတာင္ ႏွစ္ ၆၀၀ ေလာက္ေတာင္ ပိုေစာထင္ပါ့၊ ေတာင္ျပဳံးကက္ဘိနက္မွာ ေဗါင္းေဆာင္း ဝန္ၾကီးက ၄ ပါး၊(ေဗါင္း ဆိုတာဝန္ၾကီး ဦးထုပ္ကိုေျပာတာ၊ဇတ္ပြဲထဲမွာ ျမင္ဖူးမွာပါ)၊ ခုေတာ့ဝန္ၾကီးဌာနေတြ တိုးခ်ဲ႕ထားေသးလား မသိဘူး၊ဗမာျပည္က ဝန္ၾကီးဌာနအသစ္ေတြက ခနခနေပၚပေလတာ၊ သိုးေဆာင္းမိဖုယားက ၄ပါး ရွိသတဲ့၊ (သိုး ဆိုတာ မိဖုယားေတြ ေဆာင္းတဲ့ဦးထုပ္၊ ပုံက ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္မွာ ေဆာင္းတဲ့ဦးထုပ္မ်ိဳးလိုပဲ ေရႊခ်ည္ေငြခ်ည္ထိုးထားတာ)၊


ေတာင္ျပဳံးမွာရွိတဲ့ ရာထူးေတြက သားစဉ္ေျမးဆက္ ဆက္ခံရတာမ်ိဳး( ခုေခတ္လဲ ေျမးကိုပြဲထုတ္ေနပါ့)၊ ဝန္ၾကီးရာထူးကလဲ အေဖျပီးရင္သား၊ မိဖုယားကလဲ အေမျပီးရင္ သမီးက ဆက္ခံရတာမ်ိဳးေပါ့( အင္း...အေမျပီးေတာ့ သမီးနဲ႔ဆက္ရတယ္ ဆိုေတာ့ ဒီသမီးက နတ္နဲ႔ရတဲ႔ သမီးေတာ့မဟုတ္ေလာက္ေပဘူး၊ မိဖုယားသာေျမွာက္ထားရတယ္ နတ္လဲအလိမ္ခံေနရတာပဲေနာ္) ၊


ကဲ....သူတို႔ကက္ဘိနက္နဲ႔ ကိုၾကီးေက်ာက္ဘယ္လို ပတ္သက္ခဲ့သလဲ ဆိုတာ ဆက္ၾကတာေပါ့၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔နဲ႔ ရပ္ေဆြရပ္မ်ိဳး ဦးစိုးဝင္း ဆိုတာရွိတယ္၊ သူက မ်ား တို႔အဖြဲ႔ဝင္ေပါ့၊ နတ္ေတြထဲက ေငြေတာင္သူ(မေနာ္ဟရီမဟုတ္) နဲ႔လက္ထပ္ထားဆိုပဲ၊ နတ္လင္ေပါ့..၊ဒါေပမဲ့လဲ..ေယာကၤ်ားစြမ္း မျပနိုင္ရွာေတာ့ နတ္ကေတာ္ပဲေပါ့ေလ၊ သူ႔ကို သူရဲ့နတ္ဆရာ ေတာင္ျပဳံးဝန္ၾကီး "မ်ား" ကအေမြစားအေမြခံ ထားေတာ့ သူ႔ဆရာ ဝန္ၾကီးကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာ သူက ဝန္ၾကီးရာထူး ဆက္ခံရတာေပါ့ေလ၊ ခုေတာ့ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ေတာင္ ျဖစ္ေနျပီ ထင္ပါရဲ့၊ အာစီယံ နတ္ဝန္ၾကီးအစည္းေဝးေတြ သြားမသြား သတင္းစာထဲရွာဖတ္ၾကည့္ဦးမွ၊


သူ ဝန္ၾကီးျဖစ္စ ခ်ိန္မွာ ကိုၾကီးေက်ာက္ကလဲ သပိတ္က်င္းက မႏၱေလးအျပန္ လမ္းမွာေတာင္ျပဳံးပြဲေတြ႔ေတာ့ ေတာင္ျပဳံးကို ဝင္ ပတ္လိုက္မဟဲ့ ဆိုျပီးခနဝင္တာေပ့ါေလ၊ အဲဒီမွာ သူနဲ႔ေတြ႔ေတာ့ သူက " မင္း တျခားကိစၥမရွိရင္ ငါ့ဆီ ၃, ၄ရက္ေလာက္ေတာ့ ေနေပးအုန္း" တဲ့၊ " ေလာေလာဆယ္ ငါ့နန္းမွာ ထမင္းခ်က္အဖြားၾကီးပဲ ရွိတယ္၊ ငါ နန္းၾကီးေပၚတက္ခ်ိန္ ငါ့ နန္းကိုေစာင့္ေရွာက္ေပးဖို႔ ဘယ္သူမွမရွိလို႔" တဲ့၊ ဒါနဲ႔ ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ ဟုတ္ကဲ့ အကိုၾကီး ဆိုျပီး ေနေပးရတာေပါ့ေလ၊ ေတာင္ျပဳံးမွာက ပြဲေတာ္ခ်ိန္ဆိုရင္ တနိုင္ငံလုံးက သူခိုး၊ဂ်ပိုး၊ ခါးပိုက္ႏႈိက္ေတြ၊ ၾကက္ေတြ၊ အေျခာက္ေတြ၊ စုံေနေအာင္ ေရာက္လာၾကတာကလား၊ ဖိနပ္ကစ အလစ္သုတ္ၾကတာမို႔ ဖိနပ္ေတာင္သံၾကိဳးနဲ႔ ခ်ည္ထားရပါ့ဗ်ာ၊


ကိုၾကီးေက်ာက္က ဝန္ၾကီးရဲ့နန္းေပၚေရာက္ေနေတာ့ နန္းၾကီးထိမ္းမိသားစု၊ ကက္ဘိနက္အဖြဲ႔ဝင္ေတြ၊ နတ္ကေတာ္အသိုင္းအဝိုင္းက တခါထဲ ဝန္ၾကီးလင္ကိုကိုေက်ာက္ ဆိုျပီး အသိအမွတ္ျပဳလိုက္ေတာ့တာပဲ၊ ဒီေတာ့ေတာင္ျပဳံးနန္းၾကီးကို ကိုကိုေက်ာက္တို႔က တံခါးမရွိဒါးမရွိေပါ့ေလ၊ ကိုကိုေက်ာက္အတြက္ေတာ့ အဆင္ေျပတာေပါ့ေလ၊ ကိုကိုေက်ာက္ကို မ်က္ေစ့က်ေနတဲ့ မ်ား တို႔ကလဲ ဝန္ၾကီးပစၥည္းဆိုျပီး မထိၾကေတာ့ တ ရန္ေအးတာေပါ့ေလ၊ ကိုကိုေက်ာက္ကလဲ လူပ်ိဳေပါက္ကေန ခုထိ ခါးလကၼ ၃၀ ထက္မပိုေအာင္ ထိမ္းသိမ္းထားျပန္ အဲဒီအခ်ိန္က အရြယ္ကလဲငယ္ျပန္ ဆိုေတာ့ မ်ား တို႔ရင္ခုံစရာကိုကိုေက်ာက္ ျဖစ္ေနျပီး သူတို႔လက္က မနဲလြတ္ေအာင္ေရွာင္ေနရတာကိုး၊


မင္းႏွစ္းပါးကို လာခစားၾကတဲ့သူေတြကလဲ အလႊာစုံပါပဲ၊ ဘဘေတြရဲ့ကေတာ္ေတြ၊ အနုပညာသည္ေတြ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြ၊ စုံလို႔ပါပဲ၊

အဲဒီတုန္းက ဦးစိုးဝင္းရဲ့နန္းကလဲ ဘုရားနဲ႔မင္းႏွစ္ပါးနန္းၾကားဆိုေတာ့ တကယ့္ကိုလူစည္တဲ့ ေနရာမို႔ တျခားခင္ရာမင္ရာ နတ္ကေတာ္ေတြရဲ့ လင္ေတြကလဲ ဝန္ၾကီးလင္ ကိုကိုေက်ာက္ဆီ လာျပီးစတည္းခ်ေတာ့တာပဲ၊ ပဲြေတာ္လာအပ်ိဳမ်ားကို ၾကည့္ရႈအကဲျဖတ္ရတာေပါ့၊ ဒီလိုနဲ႔ နန္းၾကီးညီလာခံတက္ပြဲ စေရာဆိုပါေတာ့၊ ေတာင္ျပဳံးမွာက မင္းႏွစ္ပါးနန္းက စျပီးဆိုင္းတီးျပီးမွ က်န္တဲ့နန္းေတြ ဇတ္ပြဲေတြက ဆိုင္းေတြ တီးရတာမ်ိဳးကိုး၊ ဝန္ၾကီးေတြ သိုးေဆာင္းမိဖုယားေတြက နတ္ရုပ္ေတြေရွ႕မွာ ငုတ္တုပ္ေလးေတြထိုင္လို႕ေပါ့ေလ၊ ကိုယ္ေတာ္ႏွစ္ပါးကို လာျပီးပသၾကတဲ့ နတ္ကေတာ္ေပါင္းစုံ ကလဲကိုယ့္နံပါတ္စဉ္နဲ႔ ေတာင္ျပဳံးမင္းႏွစ္ပါးအရုပ္ေတြေရွ႕မွာ ေကြးေနေအာင္ကၾကေတာ့တာပဲ၊


ကိုၾကီးေက်ာက္တို႕ငယ္ငယ္ကေတာ့ စႏၵယားဆရာၾကီးေအဝမ္းခင္ေမာင္ရဲ့ ပုပၸါးမယ္ေတာ္လိုဝတ္ျပီး ကတာအင္မတန္ၾကည့္လို႔ ေကာင္းပေလတာကိုး၊ ကိုကိုေက်ာက္ကေတာ့ ပ်င္းရင္ နန္းၾကီးထဲဝင္ျပီး ကက္ဘိနက္အဖြဲ႔နဲ႔ ေရာေႏွာထိုင္ျပီး နတ္ေခ်ာ့ျပီးကတာေတြၾကည့္၊ ျပီးလို႔ ေန႔တြက္စီရင္ ျပန္တာပဲ၊ ေန႔တြက္ကလဲ ဘာစီသလဲမေမးနဲ႔ နာရီဝက္ေလာက္ထိုင္လိုက္ရင္ တေထာင္ေလာက္ရတာ၊ အဲဒီေခတ္က ၂၀၀တန္ဆိုတာက အၾကီးဆုံးေလ၊ လဘက္ရည္ဆိုင္ ၃ ေယာက္ေလာက္ထိုင္မွ ၁၅က်ပ္ ၂၀ ေလာက္က်တဲ့ေခတ္၊ နတ္လာေခ်ာ့တဲ့ နတ္ကေတာ္ေတြက ဆိုင္းဆရာကို ကရင္းနဲ႔ ဒိုးေၾကးေပး၊ ျပီးရင္ ကက္ဘိနက္နဲ႔နတ္ကေတာ္ရဲ့ ေနာက္ပါေတြေပၚ ပိုက္ဆံၾကဲၾကေတာ့ ကိုကိုေက်ာက္တို႔ အဆင္ကိုေျပလို႔၊


ဒါေပမဲ့ ေတာင္ျပံဳးနန္္းထဲမွာ ၾကာၾကာမေနနိုင္ဘူးခင္ဗ်၊ နတ္ပြဲလာပရိႆတ္က မ်ားလြန္းေတာ့ ကိုယ္ေတာ္ႏွစ္ပါးကို သံတိုင္ေတြကာထားတဲ့ အထဲမွာထားျပီး အျပင္လူ မဝင္ရေတာ့ ပြဲေတာ္လာျပီးေရာက္ေၾကာင္း ပန္းဆက္ခ်င္တဲ့သူေတြက ကိုကိုေက်ာက္ကို သံတိုင္ၾကားကေန ပန္းေတြအတင္းထိုးေပး၊ နတ္ရုပ္ေတြကို ေရေမႊးေတြနဲ႔ တရႉးရႉးနဲ႔ပန္း၊ နတ္ေတြေတာ့မသိဘူး ကိုကိုေက်ာက္ေတာ့ ေရေမႊးနံ႔ ကုလားန႔ံတရုပ္န႔ံေပါင္းစုံမွာ မူးေနာက္ေနေတာ့တာပဲ၊ ပန္းဆက္ၾကတဲ့ေကာင္မေလးေတြကိုေတာ့ ကိုကိုေက်ာက္က ဂရုတစိုက္လုပ္ေပးပါတယ္၊ ပန္းကေလးနဲ႔ နတ္ရုပ္ကို သြားတို႔လိုက္ ျပီးရင္ ေကာင္မေလးေတြ ျပန္လာေပးလိုက္၊ ဒါေပမဲ့လဲ ေဘးကေကာင္မၾကီးေတြ မ်ားတို႔အေပါင္းပါေတြက ကိုကိုေက်ာက္ကို သိတ္မၾကည္လင္ၾကေတာ့ ေရေမႊးနဲ႕ ကိုကိုေက်ာက္မ်က္ႏွာဝိုင္းပန္းၾကေတာ့တာပဲ၊


ဒါနဲ႔ကိုကိုေက်ာက္လဲမျဖစ္ေခ်ဘူးဆိုျပီး ေတြ႔တဲ့ပန္းယူ နတ္ရုပ္ႏွစ္ရုပ္ကို ပန္းနဲ႔ေနာက္ေက်ာရိုက္လိုက္ နရင္းရိုက္လိုက္ ရိုက္ျပီး ေတြ႔တဲ့သူျပန္ေပးရတယ္၊ နတ္ေတြလဲ အရုပ္မို႔သာ ေတာ္ေတာ့တယ္ ၊ ကိုကိုေက်ာက္က နရင္းရိုက္တာ သူ႔ချမာမ်ားအေတာ္စပ္ရွာမွာ၊ အင္း ...ဘေလာ့ကာ နတ္ေတြျဖစ္တဲ့ ေရႊနတ္သားတို႔ နတ္ဆိုးေလးတို႔ အျဖဴေရာင္နတ္သမီးတို႕ နတ္စင္ေပၚငုတ္တုပ္ထိုင္ခ်င္ရင္ေတာ့ ကိုကိုေက်ာက္ရဲ့ နရင္းရုိက္တာခံရမွာ ေသခ်ာတယ္၊ ကိုကိုေက်ာက္လဲ ေတာင္ျပဳံးမွာ တပတ္ေလာက္ေနျပီး ဝန္ၾကီးလင္ရာထူးကေန ႏႈတ္ထြက္ျပီး ျပန္လာခဲ့ေၾကာင္းပါခင္ဗ်ာ။

Tuesday, June 1, 2010

ဝဇီကိုင္ကိုၾကီးေက်ာက္ႏွင့္ ကမ္းပါးဖလား ေဘာလုံးျပိဳင္ပြဲၾကီး


ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ရြာမွာ ခုတေလာ လူေတြစိတ္ဝင္တစား ျဖစ္ေနၾကတဲ့ အေၾကာင္းတရပ္ ေပၚလာျပန္သဗ်၊ ရြာလယ္ေဈးမီးေလာင္တာတို႔ မယ္မႈံတို႔ လင္ခနခနယူတာကို သြားစပ္စုလို႔ ပါးရိုက္လႊတ္လိုက္တဲ့အေၾကာင္း တို႔ကရိုးသြားျပီ ခင္ဗ်၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ ေတာင္အာျဖီးကြရြာမွာ ကန္ၾကမဲ့ ကဗား(ကမ္းပါး)ဖလားေဘာလုံးပြဲၾကီးက ပိုျပီးလူေျပာမ်ားေနပါ့လား၊


ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ ေတာင္အာျဖီးကြရြာကလဲ နယ္နယ္ရရမွမဟုတ္တာ၊ ေရွ႕မီေနာက္မီ အၾကားအျမင္ဗဟုသုတမ်ားတဲ့ ဘိုးပါတီ ေျပာစကားအရဆို အေလာင္းစည္သူမင္းၾကီးလက္ထက္ ကထဲကရွိတဲ့ရြာဆိုပဲ၊ အေလာင္းစည္သူမင္းေဖာင္ဆိုက္ေတာ့ သူ႔အမတ္ခ်ဳပ္ၾကီးကို ဘာရြာလဲ အာစရိယရဲ့ လို႔ေမးရာက အာစရိယကေန ကာလေရြ႕ေလ်ာလို႔ အာျဖီးကြျဖစ္သြားဆိုပဲ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္နားမရွင္းတာက ရြာနံေဘးျမစ္မရွိေခ်ာင္းမရွိပဲ ဘယ္ကဘယ္လို ေဖာင္ကေရာက္လာတာရယ္၊ ေျမာက္အာျဖီးကြရြာ မရွိပဲ ဘာလို႔ ေတာင္အာျဖီးကြရြာ ျဖစ္ေနသလဲဆိုတာပါပဲ၊ နားစြန္နားဖ်ားၾကားတဲ့ ဘၾကီးမွ်စ္ခ်ိဳးကေတာ့ ဒို႔ရြာေယာကၤ်ားေပါလို႔ ေနမွာေပါ့ကြတဲ့၊ ဘာဆိုင္သလဲေတာ့မသိေပါင္၊


ကဲ..ဒါေတြအသာထားလို႔ ဒီေဘာပြဲမွာ ကိုၾကီးေက်ာက္ကလဲ ပါဝင္ပတ္သက္ေနတာက ကိုၾကီးေက်ာက္ကို ဝဇီကိုင္ ခန္႔ထားတာပါပဲ၊ ဝဇီကိုင္ရတာလဲ မလြယ္ေပဘူးခင္ဗ်၊ ဝဇီကို တရႊီးရႊီးမႈတ္ရေသးတဲ့ အျပင္ မ်က္ေစ့ရွင္ရွင္ကလဲထားရေသး၊ ေျပးေပါက္ကိုၾကည့္ေနရတာ၊ တခါကပရိႆတ္က ပိန္းနဲသီးလို႔ေအာ္တုန္း ပင္နယ္တီမေပးမိလို႔ ခဲေတြနဲ႔ေပါက္တာ ဘူတာေရာက္ေအာင္ မနဲကိုထြက္ေျပးလာခဲ့ရဖူးပါ့ဗ်ာ၊


တေလာဆီက ေခ်ာင္းကမ္းပါးမွာ ပိုင္ရွင္မရွိတဲ့ ဖလားတလုံး အေနာက္ပိုင္းသားေတြ ေကာက္ရလာတာက ကမ္းပါးဖလားေဘာပြဲလုပ္ၾကဖို႔ အစီအစဉ္စေတာ့တာပဲ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ကို ဝဇီကိုင္၊ ကိုဂ်စ္ေပ၊ ကိုဆုံဆီ၊ ေမာင္ဖုန္းလင္၊ေမာင္က်ိဳး၊ တို႔က လိုငၾ္ကီး(လိုင္းၾကပ္ဒိုင္လူၾကီး) လုပ္ရမယ္တဲ့ဗ်ာ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္မႈတ္ဖို႔ ဝဇီက အဆင္သင့္မရွိေသးေတာ့ လက္ေခါက္မႈတ္ရမွာမို႔ ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ စိုးျမတ္လုံးတင္ေခၚျပီး ရြာအျပင္ထြက္တဖူးဖူးနဲ႔ အမႈတ္က်င့္ေနရတယ္၊


ပ်ဴးနကန္ရြာက ေဗဒင္ဆရာ ၾဆာေဩာင္ ကေတာ့ေဘာပြဲခ်ိဳင္းေရာင္းမလို႔လား မသိပါဘူး၊ေတြ႔သမွ်လူ တစ္ၾကိဳေတာင္းေနေတာ့တာပဲ၊ သူတို႔ပ်ဴးနကန္ရြာကလဲ ရာဇဝင္နဲ႔ေပပဲ၊ သိရီဓမၼာအေသာကမင္းၾကီး ေရတြင္းေပါင္းရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္၊ ေရကန္ေပါင္းရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ လွဴကထဲက တည္ခဲ့တဲ့ရြာတဲ့ခင္ဗ်၊ ဒါဆို ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ ေရႊနိုင္ငံမွာ ဒီႏွစ္ေႏြရာသီမွ ေရရွားတာမဟုတ္ေပပဲ၊ ဟိုးေရွးကထဲက ရွားခဲ့တာေပေပါ့၊ ဒီလိုေရွးအစဉ္လာကို ထိန္းသိမ္းရာမွာ ဟိုအဆိုေတာ္မေလးေတြကလဲ ေက်ာက္ေခတ္ယဉ္ေက်းမႈဝတ္စုံေတြ ဝတ္ျပီးထိန္းသိ္မ္းဖို႔ ၾကံစီေနၾကဆိုပဲ၊ အင္း..အေသာကမင္းၾကီးလဲ ေရွးကမို႕ ေရကိုအလြယ္လွဴနိုင္ရွာေပတာ၊ ခုေခတ္လိုဆိုရင္ေတာ့ ၾကံ့ဖြတ္ အသင္းဝင္မွ ေရတြင္းေတြ ေရကန္ေတြ လွဴရမယ္ထင္ပါရဲ့၊


ကိုၾကီးေက်ာက္ကေတာ့ ၾဆာေဩာင္ကို တစ္ၾကိဳေပးဖို႔ ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္ကို စနည္းနာလိုက္ေတာ့ ဟင္းဂလာခ်ဉ္ရြာအသင္း၊ ၾကားမနီးရြာအသင္း၊ ငပိန္ရြာအသင္းနဲ႔ ဇီးေတာရြာ အသင္းတို႔က ကိုၾကီးေက်ာက္မ်က္ေစ့ထဲ ေပၚလာသဗ်၊ ဟင္းဂလာခ်ဉ္ရြာသင္းက သူတို႕အသင္းသူတို႔ ဘိလပ္ကေဘာပြဲေတြကို ၾကည့္ျပီး ဟင္ဂလန္အသင္းလို႔ မွည့္ထားသဗ်၊ ကိုၾကီးေက်ာက္က အဂၤလန္မဟုတ္ဘူးလားလို႔ ေျပာေတာ့ ဟင္ဂလန္မွ ဟင္ဂလန္အစစ္တဲ့၊ ရြာထိတ္ဘုရားတန္ေစာင္းကို ဟင္ဂလန္သံနဲ႔ ေဆာက္ထားသတဲ့ဗ်၊


ၾကားမနီးရြာကလဲ အားက်မခံ သူတို႔ရြာက နတ္ကေတာ္အေမကြမ္းက မွည့္ေပးထားတဲ့ ဂ်ာယာမဏည္အသင္းတဲ့၊ စာလုံးေပါင္းေတာင္ အေမကြမ္းေပါင္းသလို ေပါင္းတာတဲ့၊ ငပိန္ရြာကလဲ မႏွစ္ကရြာအုပ္စုေဘာပြဲမွာ ဗိုလ္စြဲထားလို႔ ဂ်ပိန္ဆိုလားစပိန္ဆိုလား နာမည္ေျပာင္းထားသတဲ့၊ ဇီးေတာကလဲ ဓါတ္ဆင္ဓါတ္ရုိက္ျပီး ဘရာစီယာဇီး ဆိုပဲ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ကေတာ့ ဘရာစီယာဇီးေတာ့ နာမည္ကအစၾကိဳက္တာ၊


ကဲ...ၾဆာေဩာင္ေရ...ဝဇီကိုင္ကိုၾကီးေက်ာက္ စိတ္ၾကိဳက္ေရြးထားတဲ့ အသင္းေလးသင္းေတာ့ စာရင္းေပးထားျပီ မွန္မမွန္ကေတာ့ ဆရာ့ကံပဲေပါ့ဗ်ာ...၊

( google မွ ဓါတ္ပုံယူပါသည္)